POEZJA KOLORU. MALARSTWO JANA SZANCENBACHA

Jan Szancenbach, urodzony w Krakowie w 1928 roku, z miastem tym związał całe swoje życie. W latach 1940–1942 studiował w Kunstgewerbeschule (czyli ASP zdegradowanej przez niemieckiego okupanta do roli szkoły zawodowej) pod kierunkiem m.in. Stanisława Kamockiego, Józefa Mehoffera, Andrzeja Jurkiewicza. Po zamknięciu uczelni, w latach 1942–1945 pracował zarobkowo i samodzielnie studiował. W 1945 roku został przyjęty ponownie na II rok studiów, które ukończył pod kierunkiem Eugeniusza Eibischa w 1948 roku.

Po studiach pracował jako asystent w macierzystej pracowni oraz w pracowni liternictwa i projektowania graficznego Ludwika Gardowskiego. Przeszedł wszystkie szczeble kariery akademickiej, od asystenta do profesora zwyczajnego. Od 1972 roku prowadził własną katedrę na Wydziale Malarstwa. W latach 1987–1993 przez dwie kadencje był rektorem ASP w Krakowie. „Jako malarz pozostawał wierny szkole koloryzmu polskiego, którego zasady przyswoił sobie w trakcie studiów u Eibischa. Jego malarstwo jest pełne światła i nasyconych barw, radosne, wręcz feeryczne. Obok wybitnych walorów kolorystycznych (zwłaszcza w czerwieniach malarz osiągał niezwykłą skalę odmian i odcieni) nie stronił od dekoratywizmu, co razem składa się na hedonistyczny, beztroski wyraz”. Znany przede wszystkim jako twórca martwych natur, pejzaży, scen w ogrodach, Szancenbach zajmował się również projektowaniem graficznym i malarstwem monumentalnym. Pracował m. in. przy renowacji Teatru im. Słowackiego w Krakowie oraz widowni i plafonu Opery we Wrocławiu. Jego prace znajdują się we wszystkich dużych muzeach w Polsce oraz w Moskwie i Florencji w Muzeum Uffizi. Brał udział w ponad 400 wystawach zbiorowych w Polsce, Europie i Japonii. Miał około 50 wystaw indywidualnych w Polsce, Wielkiej Brytanii, Austrii, Szwecji, Niemczech.

Źródło: MHMT